donderdag 14 april: Opus XX wanneer…
3 mei dus!
om 20u30
op het Sint-Jansplein
gratis en voor iedereen…
meer info op www.marthatentatief.be
Het fenomenale MartHa!tentatief presenteert u: Revue van het Ontembare Leven. Anderhalf jaar lang berichten, feestavonden en acht toneelstukken over het leven in de stad aan het begin van de 21ste eeuw. Over mensen die hier gisteren zijn aangespoeld, of veertig jaar geleden, of die hier al heel hun leven wonen. Over de bewoners van een onwerkelijk plein. Over Polen op een bank in het park. Over een school vol kinderen. Een wachtzaal vol doden. Over onszelf in ons huis.
3 mei dus!
om 20u30
op het Sint-Jansplein
gratis en voor iedereen…
meer info op www.marthatentatief.be
MartHa!tentatief presenteert u met trots de éénmalige en volstrekt unieke
Revue # 6: OPUS XX op het Sint-Jansplein
meer nieuws binnenkort…
‘Dit ben ik. Rechterheup naar achter, rechterknie in blok, geblokkeerd,
kan niet bewegen, ploft neer omdat het blok beweegt omdat de heup te
weinig mobiliteit heeft. Schouders; rechterschouder naar voor, linker naar
achter. Dus ge krijgt een compleet gedraaid persoon. Alsof ge een dweil
wilt uitwringen. Plus om die moeilijke houding, om die evenwichtkunsten te
compenseren ga ik met mijn hoofd (want dat is er uiteraard ook nog) en
mijn nek gaan werken, waardoor ik mijn hoofd in een gekunstelde positie
houd, met opgeheven kin waardoor ik loop alsof ik een hautain persoon ben,
wat ik zeker niet ben, in totaal niet, in tegendeel zelfs. Kunt u het zich
een beetje voorstellen? Dat ben ik dus.’ (interview Stefaan)
twee gedichten voor De Spectrumschool
dat is de school naast de skipist achter het rivierenhof
het RITO van vroeger
hier in deze school
hier
in deze school
hier zagen en schaven wij
hier slijpen en draaien wij
hier maken en veranderen wij
hier
in deze school
hier worden wij
mannen & vrouwen
wij zijn van ver gekomen
wij hebben tram en bus genomen
wij hebben schorten aangedaan
schoenen uitgedaan
horloges afgelegd
hier staan wij nu
de beitel in de hand
klaar
wij zijn klaar om te beginnen
TZZ
tzzz
zo spreken wij
wij spreken met nieuwe woorden
- die maken wij zelf -
in gangen en klassen
op bussen en trams
thuis en op straat
zagen wij de taal in stukken
wij leggen haar open
meten en schuren
zagen en schaven
draaien en frezen
zo hertalen wij de taal
wij breken klinkers uit
verwijderen het en de
voeren oude woorden af
en maken nieuwe woorden aan
zo verbouwen wij de taal
ik zweer het u
wollah
wij spreken nederlands
‘De parkman vertelt van zijn eerste by-pass operatie, vier jaar geleden. En zijn tweede, twee jaar geleden. Volgende week zal hij aan zijn schouder geopereerd worden om de pijn in zijn linkerbeen weg te halen. Pijn in uw linkerbeen en dan opereren aan uw schouder. Daar moeten we om lachen.
- beeld – Ephameron
- tekst uit de voorstelling – Bart Van Nuffelen
‘De jogger zal zich ronde na ronde afvragen wie die mannen zijn op die bank die drinken en zwijgen en kwaad voor zich uit staren. Zouden het Polen zijn, of kan men dat aan gezichten alleen niet aflezen? Waarom zijn ze hier aangespoeld en niet ergens anders? Waar zijn hun vrouwen of hebben ze die niet? Zouden ze elke dag samenwerken en zo ja, waarom zitten ze dan ook nu nog samen op die bank? Zouden ze mekaar af en toe de kop willen inslaan? Wat zouden ze denken van deze te gyprokken stad?
- tekstfragment uit ‘Polen Op Zondag’ – Bart Van Nuffelen
- tekeningen – Ephameron