dinsdag 24 augustus – bij ludo abicht
Vanochtend was de wereld plots heel even begrijpelijk; gebeurtenissen ontrolden zich op een logische wijze, tijdperken volgden zich ordelijk op en het leven werd zowaar voor heel even minder zinloos doordat zich plots grotere verbanden voordeden tussen al die tijden, gebeurtenissen en evoluties. En dat alles hadden we te danken aan ludo abicht die geheel zijn kostbare ochtend besteedde aan ons, die alles willen weten van de chassidische joden en hun band met het park waar we een stuk over gaan maken. Op onze eerste officiële interviewdag.
En we hingen aan zijn lippen en verlustigden ons aan zijn kennis en we waren blij dat al dat lekkers door ons opnamemachien werd geregistreerd. Dat de chassidische joden pas na wereldoorlog II in antwerpen aanspoelden, dat ze opgejaagd door operatie barbarossa (de inval van de duitsers in rusland) in kampen achter de oeral werden samengebracht en dat camille huysmans hen even warm als listig in antwerpen verwelkomde met het oog op het behoud van de diamantindustrie. We leerden ook dat de typische aanblik van die chassidische joden (de vreemde vilten hoed, de schoenen met gepsen, de laken pakken) geen religieuze achtergrond heeft maar enkel verwijst naar de klederdracht in hun land van oorsprong. En ons hart sprong op toen bleek dat dat land van oorsprong polen was. Zoals ge hoort verliep de ochtend steeds voorspoediger, de zon scheen prachtig binnen in het met 130 lopende meter boeken volgestouwde appartement, ludo’s nog steeds wonderschone vrouw serveerde ons heerlijk slappe koffie en ondertussen vertelde ludo de ene wetenswaardigheid na de andere. Uren aan een stuk.
En ondertussen snorde ons opnamemachientje tevreden verder. Om plots en vlak voor de eindmeet om geheel onduidelijke reden te stokken. Het begon verwoed te pinken. Luisterde niet naar onze zacht gefluisterde aanmoedigingen. En wiste vervolgens gelijk opnamemachientjes dat graag doen in één moeite heel die begrijpelijke wereld van ludo abicht van zijn en dus ons bestand. Met de simpele mededeling FILE ERROR.
De uren erna waren we wat ongelukkig. Tot ik mij ineens herinnerde dat ook het allereerste interview voor ‘de vernissage’ was mislukt en dat dat ondanks die mislukking toch een heel schoon stuk is geworden. Maar Caroline Rochlitz, die getuige haar achternaam uit Sudetenduitsland komt en stiekem van adel is, liet zich door zo’n flauwiteit niet troosten en kruipt nu wellicht nog nagrommend haar bed in.