maandag 7 december 2009 – onnozele ode aan de wereld
De goedheilige man is met zijn moren terug naar spanje vertrokken. Met het vliegtuig, weet oriane mij deze ochtend aan de schoolpoort ongevraagd te melden. Oriane haar vader is van congo en zijzelf is volgens mijn dochter ‘gemixt’. Ik heb gemaild met bert die in de uitgestrekte vlakten van de westhoek woont. Ik zag en passant een doorgestuurd (en schunnig) filmke van een japanse die al strippend over haar tanga strunkelde en van het podium stortte ergens in een club in tokyo. Vanmiddag sprak ik met een libanese dakloze die in zijn auto woont aan het kempisch dok. Ik interviewde een vrouw die zopas uit de hel terug op aarde was geland. Ik kocht een pakske margarine bij de poolse madam op de hoek (die getrouwd is geweest met een pakistaan), kuste mijn hollandse vrouw, belde met mijne moeder die in een natuurreservaat in frankrijk woont, vertrok op café om blogs te gaan typen, ging nog bij een tibetaan (dat zag ik aan zijn spleetoogskes en meer nog aan de dalai lama boven zijn kassa) een copie pakken en nu dames en heeren zit ik in café capitole, waar zoals u weet afghanen en sri lankanen hun maf spel spelen en waar een guineeer mij zonet een paar gouden horloges kwam verkopen. Om dit blogbericht zo volledig mogelijk te maken, heb ik die guineeer gevraagd vanwaar hij kwam. Hij kwam uit guinee, zo bleek.